باشد والدین در تربیت فرزندان موفقتر خواهند بود

سالها پیش از پسر بچهای شنیده ام که پدر و مادرش را فریب می دهد و شب ها که آنها تلویزیون تماشا می کنند خودش را به خواب می زند اما زیر چشمی فیلم تماشا می کند. در طول روز نباید کودک زیاد بخوابد و باید کاملاً خسته شود تا شب به راحتی بخوابد. به بچهها باید یاد داده شود که همیشه برای وارد شدن به یک اتاق در بزنند حتی خارج از این سه وقت یا اگر درب اتاقی باز باشد. برای اینکه کودک از جدا خوابیدن آسیب روانی نبیند بهتر است تا چند روز بعد از جداسازی اتاق کودک، یکی از والدین تا زمانی که او به خواب میرود در کنار او باشد. در این کتاب می آموزیم که علاج بسیاری از مشکلات روحی روانی فرزندان ما در مراقبه اخلاقی و تذهیب نفس از زمان انعقاد نطفه تا بارداری و از زایمان تا دو سال شیردهی و دو سالگی تا هفت سالگی و از هفت تا 14 سالگی و از چهارده سالگی تا 21 سالگی است ولی در طرز مواجهه با فرزند و مسئولیت پدر و مادر متفاوت است. برخی معتقدند که بهترين زمان جدایی، 12 تا 18 ماهگی است؛ چرا كه تا اين سن، هنوز به والدين وابسته نشده و مهمتر از آن، ترس از تاريكی برايش مفهوم نيافته است و کودک توان مراقبت از خود را (در برابر آسیبهای فیزیکی یا خفگی) دارد.

پس به فرزندان خود شخصیت دهید و هرگز آنها را تحقیر و کودکان توهین نکنید. جداسازی بستر خواب فرزندان. از طرفی بعضی هم معتقدند که والدین بستر و اتاق کودکانشان را از سنی که آنها قادر به اجازه گرفتن برای ورود به اتاق هستند، جدا کنند. همچنین توصیه میشود که بستر خواب فرزند در سن نوجوانی و بلوغ در یک اتاق مجزا و تنها نباشد. به فرزندتان با زبان کودکانه یاد بدهید که برای ورود به حریم اتاق والدین باید اجازه بگیرد ولی والدین میتوانند بدون اجازه وارد حریم یا اتاق فرزند خودشان بشوند. همانطور که در مقاله مربوط به طلاق توافقی گفته شد، در طلاق توافقی همه چیز باید با توافق زوجین صورت بگیرد. اگر فرزند شما زیاد سوال نمیپرسد، شما باید او را تقویت کنید مثلاً از او بپرسید که میداند فلان چیز چجوری هست؟ برای توجیه کودک با زبان کودکانه و نرم باید به او صحبت کنیم مثلاً بگوییم این کار مخصوص بزرگترهاست و وقتی بزرگتر شدی علتش را میفهمی.

مثلاً در حضور فرزند بزرگتر، در تعامل و تکلم با نوزاد، او را به خواهر و برادر بزرگترش توجه دهند یا انتقاد ملایمی از آن نوزاد کرده و از خواهر و برادر بزرگترش تقدیر کنند. البته باید به کودک تعلیم داده شود که (بخصوص در برابر بزرگترها) با ادب مناسب مخالفت خود را برساند. ضمن محبت و بازی با کودک باید نگاه داشتن حرمت و رعایت اخلاق را به او یاد بدهید. حتی در حین بازی رعایت اخلاق باید خط قرمز بازی باشد، تا کودک یاد بگیرد در هر شرایط ادب و اخلاق بر هر چیزی و در هر شرایطی اولویت دارد. کودک باید “نه گفتن” به دیگران را (از خانه) یاد بگیرد تا در بیرون خانه یا جایی که کنترل والدین وجود ندارد، بتواند در برابر چیزی که درست نیست یا (مطابق تربیتش) نمیپسندد یا چیزی که درستی آن را نمیداند، “نه” بگوید. بنابراین، اگر هنگام بررسی تربیت دینی، گاه با بحران دینگریزی بعضی از جوانان و نوجوانان روبرو میشویم، باید در جمع بندی و داوری خود، بیتوجهی به برخی از بسترهای تربیت را نیز به حساب آوریم. «تصور غالب در این نظریه، آن است که علت جرم را میتوان در ناکافی یا نامناسب بودن ابزارها یا فرصتهای دستیابی به برخی هدفها، نهفته دید.

هرچه قوانین تربیتی در طول روز کمتر باشد احتمال پذیرش و انجام آن بیشتر است. حق والدین بر فرزندان بر خلاف حق فرزند بر والدین، کمتر با این عنوان در کتب حقوقی مورد توجه قرار گرفته است، زیرا اغلب حقوقی که برای والدین متصور است، بیشتر جنبه اخلاقی و مذهبی دارد و فاقد ضمانت اجرای قانونی است؛ مانند احسان و نیکی به والدین و امثالهم و از این روی، بیشتر در کتب جامعهشناسی و مذهبی و احادیث و آیات قرآنی پیرامون آن صحبت میکنند. همچنین واجب است احکام نماز را به آنها آموزش دهند، زیرا امر بهنماز اختصاص به اقامه آن ندارد، دلیل بر این مدّعا جمله «وَاصطَبِر عَلَیهَا» میباشد، یعنی در ادای این تکلیف و مشکلاتی که در انجام آن وجود دارد شکیبا باش. زیرا در کنار این صحبت دارید بخشش به دیگران را به عنوان تهدید و یک اتفاق ناخوشایند معرفی میکنید و در نتیجه به کودک خود بخل یاد میدهید. ابراز ناراحتی از عمل بد فرزند نه از خود فرزند. از پيامبر اكرم صلیاللهعليهوآله نقل شده است كه فرمودند: خداوند متعال دوست دارد كه ميان فرزندان خود، حتى در بوسيدن آنان يكسان عمل كنيد.

دیدگاهتان را بنویسید